Σχολιάστε

Ο εκφασισμός της επαγγελματικής ζωής

ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ …ΕΧΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΟΔΑΡΙΑ

…και συχνά εμφανίζεται αποσπασματικά και καλυμμένα με διάφορους τρόπους εισβάλλοντας σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Ωστόσο, στην επαγγελματική ζωή τελευταία αποκτά σαφή γνωρίσματα και δυστυχώς η πρόσφατη επικαιρότητα μας έχει δώσει πολλά παραδείγματα. Σχεδόν καθημερινά βομβαρδιζόμαστε με αντεργατικές νομοθετικές ρυθμίσεις φασιστικού τύπου και έμπνευσης ή αντιμετωπίζουμε τον παροξυσμό αυταρχισμού της άθλιας συγκυβέρνησης . Τι να πρωτοθυμηθούμε;

  • Την “προληπτική” πολιτική επιστράτευση των εκπαιδευτικών πριν καν αποφασίσουν να ασκήσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους να απεργήσουν;
  • Τις πρόσφατες διώξεις συνδικαλιστών και τις δικαστικές αποφάσεις που είτε χαρακτηρίζουν απεργιακές κινητοποιήσεις ως παράνομες είτε καταδικάζουν συνδικαλιστές σε φυλάκιση μόνο και μόνο επειδή κάνουν το αυτονόητο, δηλαδή συμμετέχουν στους αγώνες των εργαζομένων;
  • Την “προληπτική” τιμωρία των εργαζόμενων στο δημόσιο με την εφαρμογής του μέτρου της αργίας (Ν.4093/12) στην περίπτωση κατηγοριών για συγκεκριμένα πειθαρχικά παραπτώματα πριν καν εξεταστεί και κριθεί αν είναι βάσιμη η όποια κατηγορία; Μέτρο που ανατρέπει ακόμα και το αδιαμφισβήτητο (μέχρι χθες) τεκμήριο της αθωότητας και που εξοντώνει ψυχολογικά, ηθικά και οικονομικά τους εργαζόμενους; Μέτρο που τους στοχοποιεί και τους στιγματίζει στα μάτια της κοινωνίας και που διαλύει ό,τι έχει απομείνει από δημόσιες υπηρεσίες; Μέτρο που έχει δημιουργήσει ένα απίστευτο κλίμα τρομοκρατίας στους εργαζόμενους;
  • Ή να αναφερθούμε στη “γκάμα” των παραπτωμάτων βάσει του νέου πειθαρχικού δικαίου (Ν.4057/12) που μπορεί να έχουν αυτή τη συνέπεια, παραπτώματα με εντελώς ασαφές περιεχόμενο που μπορεί εύκολα να “έρχεται στα μέτρα” αυτών που έχουν την εξουσία να το επιβάλουν και να ερμηνεύεται κατά πώς τους βολεύει, όπως η “ανάρμοστη συμπεριφορά εντός και εκτός υπηρεσίας”; Δηλαδή κατηγορία που μπορεί να “χωράει” από συμμετοχή σε διαδήλωση μέχρι αδικαιολόγητο πλουτισμό; Που αποτελεί ευθύ χτύπημα της συνδικαλιστικής, αλλά και της όποιας πολιτικής και κοινωνικής δράσης, που μπορούν εύκολα να ερμηνευτούν ως “ανάρμοστη συμπεριφορά”; Ή το παράπτωμα της “άσκησης κριτικής των πράξεων της Προϊσταμένης αρχής”; Δηλαδή που δημιουργεί “πεδίο δόξης λαμπρό” για αυθαιρεσίες και αυταρχισμό;
  • Ή αντίστοιχα, το πειθαρχικό παράπτωμα της “παράλειψης δίωξης και τιμωρίας πειθαρχικού παραπτώματος”, που έχει προκαλέσει ένα πρωτοφανές “σαφάρι επιόρκων” και έχει δημιουργήσει ένα κλίμα χαφιεδισμού και ρουφιανοκρατίας στο χώρο των εργαζομένων στο δημόσιο, αφού ενθαρρύνει τον κόσμο να καταγγέλλει κάθε συμπεριφορά που του φαίνεται “ασυνήθιστη” και που μπορεί να αφορά και την ιδιωτική ζωή;
  • Ή μήπως την κατάργηση της νομικής προστασίας των εργαζομένων από τις παράλογες και κατάφωρα άδικες αυτές συνέπειες τέτοιων ρυθμίσεων μέσω ασφαλιστικών μέτρων ή προσφυγών στα δευτεροβάθμια πειθαρχικά συμβούλια και άλλων ανάλογων νομικών μέσων που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει;
  • Ή να μιλήσουμε για το νέο φοβερό πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης βάσει του οποίου οι υπουργοί θα μπορούν να νομοθετούν μέσω προεδρικών διαταγμάτων και να καταργούν οργανικές θέσεις υπαλλήλων που κατοχυρώνονται από το σύνταγμα ανοίγοντας το δρόμο στις απολύσεις, το οποίο έρχεται να συμπληρώσει τις φασιστικού τύπου διατάξεις πειθαρχικού δικαίου που προηγήθηκαν με τους Ν. 4057 και Ν. 4093 για τους εργαζόμενους στο δημόσιο;

Και όλα αυτά θέλουν να μας πείσουν ότι γίνονται για το “δημόσιο συμφέρον”. Και επειδή οι ίδιοι οι εμπνευστές τους δεν μπορούν να πείσουν πλέον κανέναν, τη βρώμικη δουλειά της προπαγάνδας και των επικοινωνιακών τεχνασμάτων, αναλαμβάνουν τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης. Πρόκειται για πολύ χρήσιμα εργαλεία του σύγχρονου φασισμού, που έχουν αντικαταστήσει την ενημέρωση και που καθημερινά επιδίδονται σε ένα όργιο στοχοποίησης, σπίλωσης και κατασυκοφάντησης των εργαζόμενων, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η συναίνεση της κοινωνίας στις φασιστικού τύπου πρακτικές της κυβέρνησης, στις διώξεις φρονηματικού χαρακτήρα, στις αργίες-προθάλαμο απολύσεων και στους εκβιασμούς.

Είναι προφανές ότι όλα αυτά αποσκοπούν στο να εγκαθιδρύσουν ένα καθεστώς τρομοκρατίας, εκβιασμών και ομηρίας στους εργαζόμενους και έτσι να επιτύχουν τον παραδειγματισμό ολόκληρης της κοινωνίας. Να αποθαρρύνουν έντιμους, ικανούς και συνεπείς υπαλλήλους να επιτελέσουν το έργο τους, οι οποίοι θα είναι έκθετοι στην αυθαιρεσία της διοίκησης. Να απαξιώσουν και τελικά να αδρανοποιήσουν τις δημόσιες υπηρεσίες. Να αποκλείσουν όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους από τη μόρφωση και την καλλιέργεια της σκέψης και της κρίσης. Να κάμψουν την όποια διάθεση αντίστασης σε αυτή την καταστροφική πολιτική της συγκυβέρνησης, διότι όλα αυτά δεν εναρμονίζονται με τα σχέδιά της.

Αντίθετα, για να εφαρμόσει τα καταστροφικά για τη χώρα και το λαό της σχέδιά της, η κυβέρνηση χρειάζεται την πειθάρχηση της κοινωνίας. Χρειάζεται μόνο ό,τι εξυπηρετεί τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Χρειάζεται φοβισμένους πολίτες και εργαζόμενους που δεν θα διαμαρτύρονται και δεν θα διεκδικούν, αλλά που θα αποδέχονται σιωπηλά τις κυβερνητικές αποφάσεις που τους οδηγούν στην εξαθλίωση και στη δυστυχία.

Ο αγώνας λοιπόν που πρέπει να δώσουμε είναι πολυμέτωπος και καθολικός και γι’αυτό πρέπει να είναι μαζικός. Για την επιβίωση, την αξιοπρέπεια και τη δημοκρατία που υπονομεύεται.

ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟ-ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: